Osnovna škola "Veljko Čubrilović" - Priboj |
 Osnovna škola u Priboju je jedna od najstarijih škola na ovom području. U ljetopisu je zapisano da je škola počela sa radom daleke 1880. godine. Kao većina srpskih škola u to vrijeme, i ova u Priboju je bila konfesionalna, školu je podigla crkva u svome dvorištu uz pomoć naroda, zgrada škole je bila izgrađena od drveta, odnosno prenijeta je jedna oveća zgrada iz sela Tobut. Prema pisanim dokumentima prvi učitelj je bio Pero Lazarević.Nova školska zgrada, od tvrdog materijala (zidana), podignuta je 1893. godine takođe u crkvenom dvorištu, ova škola postoji i danas i poznata je pod nazivom „stara škola“. Pribojska škola je tada pokrivala sledeće podrućje: Priboja, Peljava, Tobuta, Mezgraje, Rastosnice, Teočaka, Rožnja, Brijesta, Podgore i Lipovica. U knjizi Vojislava Bogićevića Istorija razvitka osnovnih škola u Bosni i Hercegovini od 1453- 1918, Sarajevo 1965. na stranici 66 navodi se podatak u kome se pominje škola u Priboju (kotar Zvornik) prije okupacije BiH 1878. godine. Poslije sarajevskog atentata 1914. godine škola prestaje sa radom, a tadašnji učitelj u Priboju, Veljko Čubrilović, je uhapšen zbog učešća u organizovanju sarajevskog atentata na austrougarskog prijestolonaslednika, i od strane austrijskih vlasti osuđen je na smrt. Obješen je u Sarajevu, 3. februara 1915. godine. Škola u Priboju je odmah po završetku Prvog svjetskog rata obnovila rad, a početkom Drugog svjetskog rata 1941. godine, ustaše iz Teočaka su zapalile školsku zgradu. Tek 1947. godine počinje nastava u obnovljenoj školskoj zgradi i crkevnom domu. Godine 1956. podignuta je nova zgrada u kojoj učenici i danas pohađaju nastavu, a 1982. godine škola je dobila i fiskulturnu salu. U vrijeme otadžbinskog rata, škola je u više navrata bila pogađana minobacačkim minama, i tek je 1996. godine renovirana uz pomoć sredstava međarodnih organizacija "Childrens Aid" i "EHO". Škola sada ima oko 300 učenika, zajedno sa područnim školama, i oko 35 zaposlenih radnika. |  Veljko Čubrilović Velj  Ulaz u školu  Početak informatike u Priboju  Fudbalska ekipaškole 1957. godine  Fudbalska ekipa škole 1977. godine |
| Jezero Sniježnica |
| Sedamdesetih godina prošlog vijeka, pored sela Sniježnica, podignuta je brana na Rastošničkoj rijeci koja protiče kroz selo Rastošnica i u Priboju se ulijeva u rijeku Janju. Prije početka radova na gradnji brane izvršena je eksprprijacija zemljišta koje je trebalo da zahvati novoformirano jezero u površini od 127 hektara i izvršeno je izmiještanje dijela puta Priboj- Zvornik u dužini od nekoliko kilometara i izvršeno njegovo asfaltiranje. Gradnjom brane i formiranjem akumulacionog jezera, došlo je do potapanja dijela naselja Rastošnica. Pogodjeno područje je isljeno i izvršene su nadoknade zemljišta i obeštenja mještana. Nažalost nije nađeno rješenje za zaštitu rastošničke crkve od potapanja (ili se nije htjelo takvo rješenje da pronađe) koja je ostala na rubu jezera djelimično potopljena i ostavljena zubu vremena i propadanja. Tako je nastalo Sniježničko jezero koje je sagradjeno za potrebe TE Ugljevik i regulacije nivoa rijeke Janje što je posebno vazno u ljetno periodu za rad TE. Ovo jezero je posebno interesantno u ljetnom periodu, kako zbog kupanja i rekreacije, tako i za ribolov. Najveća dubina jezera iznosi i do 60 metara, u čistim planinskim vodama Rastošničke rijeke koja se uljeva u jezero može se naći veliki broj vrsta ribe od kojih su najčešće pojavljuju: klen, šaran, smuđ, babuška, štuka, pastrmke i mnoge duge. Jedno malo podsjećanje kako je ova brana građena a posebno za one koji su rođeni poslije toga vremena: |  Jezero Sniježnica  Crkva u Rastošnici  Gradnja brane  Brana Sniježnica  Oktobar 1981.g |
